Masaż chiński jest jedną z najstarszych od prawie 2500 lat znanych i udokumentowanych form terapii leczniczych. W powstałym w latach 475-221 p.n.e. podstawowym kanonie medycyny chińskiej Huangdi-Nei-Jing masaż ten jest już dokładnie opisany jako forma specyficznej terapii. Także i dziś obok akupunktury i ziołolecznictwa jest on w Chinach jedną z głównych metod terapeutycznych tradycyjnej medycyny chińskiej.

Tradycyjny masaż chiński jest metodą terapeutyczną w wielu przypadkach działającą przyczynowo, tzn. dociera do samego sedna i przyczyny schorzenia, głównie schorzeń narządów wewnętrznych oraz schorzeń narządów ruchu. Masaż chiński podobnie jak akupunktura ma przede wszystkim działanie regulacyjne, a zatem umożliwia organizmowi uruchomienie własnych sił obronnych, poprawia stan mięśni i stawów, łagodzi ból i inne nieprzyjemne objawy i w ten sposób wspomaga stosowaną przez lekarza terapię. Stosowanie masażu chińskiego może ograniczyć w znacznym stopniu konieczność stosowania leków zwłaszcza przeciwbólowych oczywiście poprzedzone wcześniej postawieniem profesjonalnej diagnozy medycznej. Regulując energetykę organizmu może on w wielu przypadkach w znacznym stopniu zastąpić lub skutecznie uzupełnić leczenie farmakologiczne czy chirurgiczne.

Zakres technik stosowanych w tej metodzie leczniczej jest olbrzymi: poza chwytami typowymi dla masażu klasycznego, dysponuje on całym arsenałem ćwiczeń biernych, metod przypominających europejskie masaże specjalne segmentarny i łącznotkankowy, terapię manualną oraz akupresurę klasyczną.

Masaż chiński podobnie jak akupunktura i akupresura daje bardzo korzystne efekty terapeutyczne w leczeniu m.in. następujących schorzeń:

Bóle krzyża (samego krzyża, tzn. bez promieniowania do kończyny dolnej)

Jest to jedna z najczęstszych dolegliwości u dorosłych. Pod względem częstości występowania jest ona drugą po infekcjach dróg oddechowych przyczyną niezdolności do pracy. Bóle takie są przeważnie konsekwencją choroby krążka międzykręgowego – dyskopatii, sąsiednich wiązadeł, mięśni i układu szkieletowego. Z czasem zmiany postępują, doprowadzając do zwyrodnienia krążka międzykręgowego, przepukliny jądra miażdżystego oraz zmian czynnościowych (zablokowanie) i wytwórczych w obrębie kręgów i stawów międzykręgowych z następczym zwężeniem kanału kręgowego. W większości przypadków bóle mają charakter mięśniowo-więzadłowy.

Rwa kulszowa

Nerw kulszowy to najdłuższy z nerwów naszego ciała. Powstaje z połączenia 5-6 korzeni rdzeniowych, które wychodzą z kręgosłupa u jego podstawy. Potem jako jeden nerw, a właściwie połączenie dwóch nerwów wchodzących w jego skład (nerw strzałkowy wspólny i piszczelowy) biegnie wzdłuż kończyny dolnej. Gdy jest on uciśnięty w miejscu, gdzie opuszcza kręgosłup pojawia się silny ból, który zaczyna się poniżej talii i promieniuje wzdłuż pośladka, biodra po czym schodzi aż do stopy. Może mu towarzyszyć mrowienie, klucie, czasem drętwienie. Przyczyną ucisku na nerw kulszowy może być m.in. wysunięty krążek międzykręgowy (dysk), obrzęk stawów kręgosłupa, na skutek stanu zapalnego, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, osteoporoza.
Do ataku rwy dochodzi często, gdy np. źle podniesiemy coś ciężkiego, nagle zrobimy jakiś ruch na który nie byliśmy przygotowani, wykonamy nagły skręt tłowia.

Bóle stawu biodrowego, kolanowego

Bóle stawu biodrowego połączone są przeważnie z ograniczeniem ruchu czego przyczyną są przede wszystkim zmiany zwyrodnieniowe. Generalnie dotykają one najczęściej dużych stawów 25-40% przypadków stawów kolanowych w podobnym stopniu stawów biodrowych. Wprawdzie zmiany chorobowe mogą pojawiać się również w kręgosłupie czy niektórych stawach rąk jednak ze względu na funkcję jaką spełniają stawy biodrowe i kolanowe, właśnie ich zwyrodnienie doprowadza często do ograniczenia ruchomości lub wręcz inwalidztwa.

Postępy choroby można na jakiś czas zahamować, jednak jedynie w przypadku wczesnego wykrycia zmian zwyrodnieniowych. Znajdują tu zastosowanie ćwiczenia w odciążeniu, fizykoterapia, odciążanie stawu czy też leczenie uzdrowiskowe, które pozwalają na utrzymanie chrząstki stawowej w dobrym stanie czynnościowym.

Rwa barkowa (ramienna)

Podobnie jak rwa kulszowa zaliczania jest do korzeniowych zespołów bólowych. Występuje przeważnie
w wieku starszym, jednak w coraz częściej pojawiają się cierpiący na nią młodzi pacjenci u których jest ona zazwyczaj efektem wielogodzinnego przesiadywania przy komputerze w niewłaściwej pozycji (zbyt wysoko ustawiony monitor). Charakterystyczny dla niej jest silny ból karku nasilający się podczas ruchów głowy, kaszlu i kichania oraz promieniujący do kończyny górnej – ramienia a nawet palców.

Bóle głowy i migreny

Kolejnym wskazaniem do zastosowania masażu chińskiego są uporczywe bóle głowy i migreny. Są zwykle obustronne, zlokalizowane w tyle głowy, w okolicy karku, ale również w okolicy czoła czy skroni.

W czasie trwania może zmieniać się miejsce i strona. Najczęściej są odczuwane jako tępe, niepulsujące, często ściskające o charakterze „obręczy” czy „ciasnej czapki”, ale też i rozpierające czy też kłujące.

Z punktu widzenia medycyny chińskiej bóle głowy dzielimy pod kątem widzenia ich lokalizacji. Wyróżniamy wówczas bóle czołowo-szczytowe leżące w obszarze meridianu pęcherza moczowego, bóle ciemieniowe będące domeną meridianu pęcherzyka żółciowego oraz bóle skroniowe leżące również w tym obszarze jednak w części leżącej bliżej uszu. Stosujemy wówczas techniki masażu działające z jednej strony przeciwbólowo z drugiej zaś normalizujące ukrwienie mózgu oraz rozkład ciśnienia krwi i płynu mózgowo-rdzeniowego wewnątrz czaszki.

Ta niewątpliwie skuteczna terapia objawowa zapobiec może przede wszystkim wpadnięciu pacjenta
w niezwykle dziś rozpowszechniony nałóg brania środków przeciwbólowych mogący pociągnąć za sobą powstanie nowej ich odmiany – bólów „z odbicia” (bóle głowy wywoływane przez leki).